Daniele Bracciali 30-04-2006
Daniele Bracciali is niet een van de meest bekende spelers en ook niet een van de jonge opkomende spelers, maar hij verdient het om in de kijker gezet te worden deze week. Na enkele jaren vol blessureleed is de Italiaan volledig terug en hij heeft al enkele goede dingen laten zien. Afgelopen week won hij zijn eerste ATP titel op gravel.
Bracciali werd geboren op 10 januari 1978 in Arezzo, Italië. Hij begon tennis te spelen toen hij 7 jaar oud was. Bij de juniores won hij het dubbelspel in de Australian Open en Wimbledon met Jocelyn Robichaud. Als 17-jarige maakte de Italiaan zijn ATP debuut als een Wild Card in St.-Pölten, maar verloor zijn match tegen Gilber. In 1996 haalde hij de 2e ronde in de challenger van Olbia, en hij speelde voor de eerste keer een ATP dubbelmatch in Bologna met Sabau.
In 1998 won Bracciali zijn eerste ATP matchen: hij wist de kwalificaties van Wimbledon te doorworstelen en raakte daarna zelfs tot in de 3e ronde na winst tegen Lee en Ulihrach. Hij verloor uiteindelijk van Philippoussis. Hij won de challenger in Olbia en was runner-up in Futures toernooien in Ierland en Frankrijk. In het dubbel bereikte hij één Futures finale. Vanaf zijn 20e kreeg Bracciali problemen met blessures aan de lies en daarom speelde hij niet zoveel toernooien meer. Pas toen hij 24 werd, waren de problemen zo goed als afgelopen.
Het beste resultaat van de Italiaan in 1999 was de halve finale in het futures toernooi van Trani, die hij verloor van Tarallo. In het dubbel won hij 3 titels. Een jaar later haalde hij 4 kwartfinales in challengers, en in het dubbel speelde hij 2 challengerfinales waarvan hij er 1 won.
De uitschieter van 2001 was de halve finale in het Futures toernooi van Glasgow. In het dubbel won hij een challenger en een Futurestoernooi. Het jaar nadien won Bracciali een Italiaans Futures toernooi, en had dan een record van 13 gewonnen matchen tegen 3 verloren wedstrijden. Met Galimberti won hij de challenger van San Remo en 2 andere finales.
In Recanati in 2003 versloeg hij Dell’Acqua in de finale. Verder was Bracciali ook finalist in the challenger van Ischgl, waar hij werd geklopt door Joachim Johansson. Hij stond ook in de finale in een Futures toernooi. Hij ging 16-14 in challengers en 7-3 in Futures. In het dubbel won hij in Wrexham met Luzzi, in San Remo met Hadad, en in Genève met Santopadre. Hij schreef ook een Futures dubbeltitel op zijn naam.
In 2004 speelde hij zijn eerste ATP toernooi in bijna 6 jaar in Milaan, waar hij als Lucky Loser verloor van Sluiter. Hij speelde zijn 2e Wimbledon als kwalificatiespeler en bereikte er de 2e ronde door Hernych in 5 sets te kloppen. Hij werd zelf verslagen door Gambill. Verder speelde hij 4 challenger finales, waarvan hij er 1 won in San Benedetto. Met Galimberti verloor hij in de finale in Milaan van Palmer en Vizner, en ze maakten ook hun debuut in Wimbledon.
Vorig jaar eindigde de Italiaan voor de 1e keer in de top 100 van de wereld. Hij speelde voor de eerste keer alle Grandslams: de Australian Open, waar hij verloor van Tipsarevic; Roland Garros, waar het jonge talent Gasquet hem uitschakelde; Wimbledon en de US Open, waar Robredo te sterk was. Op gravel speelde hij zijn allereerste ATP kwartfinale in Amersfoort, en verloor die van Gonzalez. Het hoogtepunt was het grasseizoen: vlak voor Wimbledon versloeg hij in de challenger van Surbiton Rusedski, Delgado, Moodie, Dupuis en uiteindelijk Karlovic in 3 tiebreaks. Hij bereikte in de kwalificaties van Wimbledon de laatste ronde, maar moest opgeven in de 5e set tegen Garcia. Uiteindelijk raakte Bracciali toch in de hoofdtabel als Lucky Loser en kreeg hij een rematch tegen Karlovic… 4 uur en 17 minuten lang moest hij het Kroatische servicegeweld weerstaan om uiteindelijk met 12-10 in de 5e set te winnen. Hij sloeg 31 aces tegenover de 51 van Karlovic en kon de enige break van de wedstrijd pas na het 21e spel in de 5e set verzilveren. In de 2e ronde moest hij het opnemen tegen nog zo’n opslagkanon, 2e reekshoofd Andy Roddick. Eerst kwam Bracciali 2 sets tegen 0 achter, maar kon er uiteindelijk nog een 5e set uitpersen, die uitgesteld werd door de vallende duisternis. Uiteindelijk verloor hij die laatste set met 3-6. In Moskou haalde hij zijn 2e kwartfinale, waarin de Rus Andreev hem versloeg. Tegen Luxemburg maakte hij zijn debuut in de Davis Cup, en hij klopte er Muller in 4 sets. In de playoffs in de wereldgroep werd hij verslagen door Nadal en Ferrero, maar in het dubbel versloeg hij met Galimberti wel Nadal en Lopez, en deze overwinning ziet hij als een van de belangrijkste uit zijn carrière. Verder won hij de challenger van Manchester en was hij finalist in Bratislava. Hij won zijn eerste ATP dubbeltitel in Milaan samen met zijn landgenoot Galimberti.
Dit jaar haalde Bracciali de 2e ronde in Melbourne: hij versloeg Lu, maar viel dan tegen Ferrer in 4 sets. In Heilbronn en Belgrado bereikte hij ook de 2e ronde. Zijn eerste echte goede resultaat kwam er in Rotterdam, waar hij eerst Andreev en daarna Calatrava versloeg, maar hij sneuvelde in de kwartfinale tegen Davydenko. In het dubbel won hij Bergamo en was hij halve finalist in Zagreb. Afgelopen week deed hij het uitstekend in het toernooi van Casablanca: hij klopte er achtereenvolgens Patience, Waske, 2e reekshoofd Horna en daarna Simon om in de finale te geraken. Hij nam het daar op tegen het 1e reekshoofd, Massu, die hij versloeg in 2 korte sets. Het is zijn eerste ATP titel, en die won hij op een zeer overtuigende manier.
De Italiaan heeft ongeluk gekend door blessures, maar sinds vorig jaar doet hij het vrij goed in de ATP tour. Hij is een degelijke dubbelspeler, maar kan zijn mannetje ook staan in het enkelspel. Bracciali is ook niet enkel een grasspeler, en dat heeft hij bewezen in Casablanca. Zijn eerste belangrijke titel lijkt het definitieve startschot van zijn carrière in het ATP circuit.
(Foto : Tennisinfo.be)
|
|
|
|
|
|
