Joachim Johansson is een tijdje van het toneel verdwenen door een blessure. Begin 2005 was hij nog top 10 waard, maar daarna was hij maanden uit. Hij moest geopereerd worden aan de schouder en het bleek ernstiger dan verwacht. Maar nu is hij terug, en hoe. In de hoofdstad van zijn geboorteland schakelde hij meteen de nummer 2 van de wereld uit in 2 eenvoudige sets.
Hij werd geboren op 1 juli 1982 in Lund, Zweden. Hij begon tennis te spelen op zijn 5e met zijn vader Leif, die nog voor Zweden gespeeld had in de Davis Cup in 1974. In 1999 eindigde hij als 8e op de wereldranglijst, en in 2000 was hij de 3e beste junior in de wereld. Dat jaar speelde de Zweed ook zijn eerste ATP toernooien, in Båstad en Stockholm, waar hij telkens in de eerste ronde verloor.
Een jaar later won Johansson zijn eerste titel in een Futurestoernooi in Queensland, en hij stond ook nog in 2 finales, in Futures in Duitsland en Oostenrijk. En in 2002 won hij Futures in Polen, Oostenrijk en Zweden. Hij haalde verder een halve finale in de challenger van Nottingham, en hij won zijn allereerste ATP match in Stockholm tegen Portas, en verloor dan van Santoro in de tiebreak van de 3e set.
In 2003 zette Johansson goede resultaten neer op het challenger circuit: hij won 29 matchen tegenover 11 die hij verloor. Hij steeg bijna 100 plaatsen op de wereldranglijst. Hij won zijn eerste challenger in Nottingham, waar hij van Lottum versloeg, en haalde de finale in Groningen, die hij verloor van Vliegen, en in Ecktental, waar van Scheppingen te sterk was. In april maakte de Zweed zijn debuut in de Davis Cup tegen Australië, en verloor in de zogenaamde “dead rubber” van Arthurs. Verder stond hij ook in zijn eerste ATP kwartfinale in Stockholm, waar Sanguinetti een eind maakte aan zijn toernooi.
In 2004 werd Johansson uitgeroepen tot Most Improved Player of Year. Hij eindigde het seizoen dan ook als eerste Zweed op de wereldranglijst voor de eerste keer in zijn carrière. Hij was meer dan 100 plaatsen gestegen op de lijst. Hij begon het seizoen met een 3e ronde in de Australian Open, die hij verloor van Ferrero, en de maand daarna stond hij in de kwartfinale in San Jose, waar hij de duimen moest leggen voor Roddick. Hij won zijn eerste ATP toernooi in Memphis, waar hij Kiefer klopte. Hij verloor zijn service geen enkele keer in 55 games. Hij steeg daarna van 71 naar 49 op de wereldranglijst. Daarna versloeg hij in Wimbledon onder meer Fish en Björkman, om in de 4e ronde te verliezen van Mayer. Johansson zette zijn succes verder in de zomer: hij bereikte de kwartfinale in AMS Toronto en Long Island. Hij stond ook in zijn eerste Grandslam halve finale, in de US Open, waar hij de titelverdediger en thuisspeler, Andy Roddick, klopte. In de volgende ronde verloor hij van Hewitt in 5 sets. In zijn verdere toernooien haalde hij telkens de kwartfinale of beter en verloor op 15 partijen 6 keer. Hij eindigde het seizoen met kwartfinales in Lyon, Moskou, AMS Madrid en Stockholm.
Vorig jaar was het topjaar van de jonge Zweed. Hij speelde enkel in de eerste helft van het seizoen omdat hij met zijn schouder sukkelde daarna. Hij begon het jaar met slechts 2 verloren matchen op 14; hij won 2 titels: in Adelaide, waar hij Dent versloeg, en later Marseille, waar hij Ljubicic klopte. Hij haalde ook de 4e ronde in Melbourne, waar hij heel veel moeite had voor moeten doen: hij speelde een memorabele 5-setter tegen Lopez die 13-11 eindigde in de 5e set. Hij verloor de volgende ronde van Agassi, ondanks een record van 51 aces te hebben geslagen. Maar na Marseille won hij niet meer tot juni. In Halle stond hij met Safin in de halve finales in het dubbel. In Wimbledon stond hij nog in de 3e ronde, waar hij verloor van Gonzalez. Zijn laatste toernooi dat jaar was in Båstad, en daar werd hij al meteen in de eerste ronde uitgeschakeld. Hij won er wel zijn eerste dubbeltitel, samen met zijn landgenoot Björkman. Eind juli onderging hij een operatie aan de schouder.
In het begin van 2006 was de toekomst van Johansson vrij onzeker. Hij speelde wel een aantal toernooien, maar deed het niet bijster goed. In San Jose verloor de Zweed van Warburg in 3 sets en in Istanbul was Yeu-Tzoo te sterk. Hij viel weg naar de 1171e stek op de wereldranglijst. Hij won een wedstrijd in het Italiaanse Recanati, maar verloor meteen daarna van Lammer. In zijn eigen Zweden won hij een Futurestoernooi en hij stond ook in de halve finale in een ander Futurestoernooi, waar hij opgaf. Daarna klom hij weer wat op in de wereldranglijst, naar 721. Hij kreeg een Wild Card om in Stockholm te spelen en zette daar meteen enkele goede prestaties neer: hij versloeg oude rot Sanguinetti met 6-4 6-4 en eerste reekshoofd Nadal met 6-4 7-6. Daarna zette hij Vliegen aan de kant in een spannende wedstrijd: 6-7(5), 7-5(5), 7-6(7) in bijna 3 uur. In de halve finale nam hij het op tegen de Fin Jarkko Nieminen, maar dat was de eindhalte voor de Zweed. Hij verloor met 6-7(8), 7-6(5), 3-6. Het is echter duidelijk dat Johansson helemaal terug van weggeweest is.
Frederik
Vermeire (Foto : Tennisinfo.be)
|