Jeremy Chardy 02-03-2009
Jeremy Chardy werd geboren op 12 februari 1987 in Pau, in de Franse Pyreneeën. Hij is de jongste zoon van een Franse bankier. Hij begon met tennisspelen toen hij 6 jaar oud was. Zijn idool tijdens zijn jeugd was Pete Sampras. Hij hoopt na zijn tenniscarrière als acteur aan de kost te kunnen komen.
In 2004 bereikte hij in zijn eerste Futurestoernooi de kwartfinale. Bij de juniors won hij het Eddie Herr Internationaal toernooi in Florida en bereikte in Wimbledon de halve finale, die hij verloor van zijn landgenoot Gael Monfils. In het dubbelspel bereikte hij in Roland Garros de halve finale.
Het jaar daarop behaalde hij zijn eerste zege in het Futurestoernooi van Grasse (Frankrijk) toen hij Stefan Wauters in de finale klopte. Bij de juniors kaapte hij de titel in Wimbledon weg, na een zege op Robin Haase, en op de US Open was hij verliezend finalist, toen hij moest onderdoen voor Ryan Sweeting. Op het einde van het jaar prijkte hij op de vierde plaats van de rankings bij de juniors.
In 2006 maakte hij zijn Grandslamdebuut in Parijs. Op Roland Garros bereikte hij de tweede ronde na een overwinning tegen Jonas Bjorkman, maar ging daarna onderuit tegen het vijftiende reekshoofd, de Spanjaard David Ferrer. Bij de profs verbeterde hij zijn rangschikking van nr. 563 naar nr. 262.
Hij nam in 2007 voor het eerste deel aan een ATP toernooi, maar verloor in de eerste ronde tegen Jarkko Nieminen. De Fin had echter wel drie tiebreaks nodig om de jonge Fransman opzij te zetten. Hij won dat jaar ook zijn eerste Challengertitels, in Kosice, toen hij Denis Gremelmayr versloeg, en in Barnstaple waar hij de Zwitser Bohli opzij zette. Op het einde van het jaar drong hij door in de top-200 van de rankings, en bereikte uiteindelijk de 188ste
stek.
In 2008 bereikte hij de top-100, na twee kwartfinales in ATP toernooien en een vierde ronde op Roland Garros. Hij mocht aan het Grandslamtoernooi deelnemen met een wildcard, en toonde zich de gunst waardig, door onder meer het nummer 7 van de wereld, David Nalbandian uit het toernooi te werpen. In de twee resterende Grandslamtoernooien bereikte hij telkens de tweede ronde. Merkwaardig was wel dat hij in drie opeenvolgende Grandslamtoernooien in de eerste ronde telkens tegen dezelfde speler moest uitkomen. De Portugees Frederico Gil was de ongelukkige die telkens in de nederlaag moest berusten. In Parijs mocht hij nog deelnemen aan het Master Series toernooi, maar verloor in de eerste ronde tegen Tommy Robredo.
De Fransman zette in 2009 zijn opmars verder. Hij verloor wel zijn eerste match, in Doha tegen Philipp Petzschner, maar in Sydney bereikte hij de kwartfinale. Op de Australian Open had hij pech met de loting, en hij moest reeds in de tweede ronde tegen titelverdediger Novak Djokovic in het veld. In Johannesburg bereikte hij dan zijn eerste ATP-finale, waar hij verloor van Jo-Wilfried Tsonga. Nadat hij de halve finale bereikte in Delray Beach veroverde hij een plaatsje in de top-50 van de rankings.
Adrienne
Mees
|
|
|
|
|
|
