Mario Ancic 13-02-2006
Deze jonge Kroaat is een van de belangrijkste jonge talenten die de laatste jaren is opgestaan. Hij heeft het nog niet zo ver geschopt als de twee jaar jongere Rafael Nadal bijvoorbeeld, maar langzaam maar zeker begint hij de top te bereiken. Even een kleine terugblik op wat Mario Ancic al bij mekaar gespeeld heeft.
Mario Ancic werd geboren op 30 maart 1984 in Split, Kroatië. Toen hij 7 was, begon hij tennis te spelen. Op zijn 10e begon hij te trainen met Goran Ivanisevic, de Kroatische winnaar van Wimbledon in 2001. Beide spelers lijken erg op mekaar, en Ancic wordt soms al lachend “baby Goran” genoemd. Hij was een van de beste juniorspelers, en bereikte in 2000 de finale in Wimbledon. Hij was ook finalist in Melbourne en halve finalist in de US Open; hij verloor beide matchen van Roddick. Op de junior rankings eindigde hij als nummer 4 van de wereld. Hij maakt sinds 1999 ook deel uit van het Kroatische Davis Cup team.
In 2000 speelde hij mee in Sydney voor de Olympische Spelen, maar verloor meteen in de eerste ronde van het dubbel (dat was met Ivanisevic). Het jaar daarna haalde Ancic de finale in Futures toernooien in China en Canada. In 2002 speelde hij voornamelijk challengers, met een 30-16 match record. Hij won het toernooi van Belgrado door er Zimonjic te verslaan, en daarna bereikte hij de finale in Ho Che Minh en Kyoto. Het gloriemoment van het seizoen kwam er toen hij zich bij zijn eerste Grand Slam, in Wimbledon, kwalificeerde en meteen nummer 9 Federer uitschakelde op Centre Court. Hij werd daarmee de eerste tiener om zijn eerste match op Centre Court in Wimbledon te winnen (sinds Bjorn Borg in ’73).
Ancic maakte zijn Australian Open debuut in 2003, en bereikte er meteen de 4e ronde, maar verloor die van Ferrero. De week daarna won hij de Challenger van Hamburg, waar hij Nadal versloeg in de finale. In zijn eerste Davis Cup hielp hij zijn land om de Verenigde Staten te verslaan: in een zogenaamde “dead rubber” versloeg hij Dent. Later kon hij voor de eerste keer een ATP kwartfinale halen, in St. Pölten, en daarna ook in Stockholm. In het dubbel won hij zijn eerste ATP titel met Ram.
In 2004 verloor de Kroaat in de 3e ronde van de Australian Open van Philippoussis en kon 2003 dus niet evenaren. Hij keerde terug naar Milaan en won er achtereenvolgens van Santoro, Nadal, Robredo en Thomas Johansson vooraleer te verliezen van Dupuis in de tiebreak van de 3e set. In Queen’s, s’-Hertogenbosch en Wimbledon haalde hij de 3e ronde, maar daar bleken respectievelijk Roddick, Coria en opnieuw Roddick te sterk. Op zijn tweede Olympische Spelen haalde hij brons in het dubbel met zijn landgenoot Ljubicic. In september speelde hij de halve finale in Delray Beach, maar verloor er van Mello. Voor het eerst in zijn carrière brak hij de top 30 van de wereld binnen, en werd hij de tweede Kroaat op de wereldranglijst na Ivan Ljubicic.
De jonge Kroaat werd in 2005 in de halve finale van Marseille door zijn landgenoot Ljubicic geklopt, en in de halve finale van Rotterdam was Federer te sterk. In Scottsdale was hij finalist, maar hij verloor er van Arthurs. In juni kon hij eindelijk zijn eerste ATP titel winnen in ’s-Hertogenbosch door er Llodra te verslaan. Wimbledon was weer een sterk toernooi voor Ancic, maar hij ging in de 4e ronde roemloos tenonder tegen Lopez. Op het einde van het seizoen haalde hij de finale in Tokyo, die hij verloor van Moodie, en in Lyon was Roddick te sterk in de kwartfinale. In de Davis Cup hielp hij zijn land aan de overwinning en speelde er ook een cruciale rol in door Mertinak te verslaan in de beslissende 5e match tegen Slovakije. In het dubbel won hij zijn tweede titel in Munchen met Knowle.
In de Australian Open van dit jaar bereikte hij voor de tweede keer de 4e ronde, en door Hernych te verslaan, won Ancic de 100e match uit zijn nog prille carrière. In de volgende ronde verloor hij wel van 11e reekshoofd Ferrer. Een week daarvoor had hij nog de finale in Auckland bereikt, maar daar moest hij zich gewonnen geven tegen Nieminen. En dit weekend was de Kroaat weer van vitaal belang voor de Davis Cup: ze versloegen Oostenrijk in de eerste drie matchen, maar verloren dan de “dead rubbers” van de Oostenrijkers.
Deze jonge speler heeft veel talent in huis, maar het komt er niet altijd even regelmatig uit. Maar hij heeft al bewezen dat hij top 20 waard is, en een eenvoudige tegenstander is het allerminst. “Super Mario” is iemand om in de gaten te houden.
(Foto : Tennistory)
|
|
|
|
|
|
